Kategori: Şiir

vagonunda yer bulamadığım bir tren hayatım bir sürü insan bindirmişim örtülü koltuklarıma bende isimleri yok camımdan el sallayan çocuklar var…

Alnımın rüzgârıyla büyüyor bir şehir Gözlüğümün camlarını sana emanet edebilir miyim Allah’ım? Yalanlarla örülmüş cümlelerin ek fiili olmuyor Gözümü açtım,…

– Peş peşe gelen sanrıların ardına saklanan Hiddetin paramparça ettiği beden                                                 İzin verin, bu acınası hissin himayesinden sıyrılsın kalemim-…

tanrı beni doğarken salıncağına oturtmuşsa çürük bir kundakla sarıp sarmalayıp ruhumu nemli oda içlerinde bırakmayın olur da bir gün yolduğum…

karşınızda edepsiz soytarı,  televizyon kullanır bazan uyuşturucu niyetine,  gör yirmisinde yüzü çökenleri  uykusuz ve uyumak isteyen/  yine düğümlenmiş gömleğim kan…

bazı geceler göğsümü delen kan çiçeklerini ellerimle ezmek isterdim, ellerimi kana bulamak değil. bir saç tutamının tutam oluşundan güç alarak…

geri döndüm. gitmiştim. on yıl yoktum. dünya üzerinde yoktum, şiir evreninde ve taslaklarımda spamlanmıştım, duygu dolu olmak sadece nefretle mümkündü…

düstur, kandırmaca. bir aptalsama. gerilimin göreliliği, siren sesleri. bu hangi vaktin estetiği? keskin noktalama işaretleri. belirlenimci adaletin kaba taş çağından…

seni sevdiğimi biliyorum, hayallere dalıp kaybolsan da anda, yüzünü çevirsen de senden ayrılmayan bakışlarıma—ben seni sevdiğimi biliyorum inanmak fiilinde, inanç…