Kategori: Öykü

O zaman böyle davranmak tanrıya ortak koşmak olur. Birisi olmak yani, o birinin dokunulmaz olması. İyi bir şey olmak için…

Beni bu hayatta iyi kötü canlı hissettiren tek şey bu bucaksız deniz. Dişlerimi döken, gözlerimi kan çanağına çeviren karşılığında bana…

Dar sokakların arasında amansızca yürüyordu. El arabasının tekerlekleri gecenin sessizliğinde dönüyor, arada bir taşlara çarpıyor, üstüne dizilmiş çanaklar ve hurdalar…

Ufak toz taneleri uzaklaşıp görünmez oluncaya kadar düşündüm. Playlistimin onuncu kez takılmasına aldırmadan konuştum. Şarkılardan nasihatler biriktirip çelişkileri de zamanla…

Tufan gelmeden önce o karanlık delikte düzenlenmiş büyük bir kaos vardı; birimizin bile zor girdiği bu deliğe iki kişi, üç…

Onu tekrar gördüğümde bir eylül akşamıydı. Saçlarını kestirmiş, kulaklarının arkasına atmıştı. Yalandı bu, biliyordum, saçlarını asla kulaklarının arkasına atmazdı o,…

Dakikalarca çırpındığı sudan hızlıca çıktı. Saat lazımdı, saat kaç olmuştu, kaç dakikadır bu oluğun içinde debeleniyordu? Yürüdükçe üzerinden dökülen damlalar…

  Sabahın erken saatlerinde, evden çıktıktan birkaç dakika sonra anahtarını evde unuttuğunu fark etti. Geri dönerse işe geç kalacaktı ancak…

“ Üç gün kaldı. Bugünü sayarsak dört. Dört gün sonra, üçte, Kadıköy rıhtımda.” Son durağını bilmediğim bir otobüse binmiş gibiyim….