Kategori: Öykü

Asfalt karınca dolu, hepsi ilerliyor arkalarına bakmadan. Birbirlerine bakmadan, kafalarını kaldırmadan yürüyor. Niye kafalarını kaldırsınlar ki, bu yolun daimi yolcuları…

Yolculuğun daha başından nereden geldiğimi unutan ben bir trende, boş vagonun pis halısı üzerinde azımsanmayacak kadar ciddi baş ağrısıyla uyandım…

Şimdiye kadar hep güzel şeyler yazmaya çalıştım. Bir kadından ilham aldım, kadının gözlerinden dökülen şiirlerden… Şimdilerde bakıyorum, ilham alabileceğim hiçbir…

Henüz mesai saatimin dolmasına on dakika kala patronumdan erken ayrılmak için izin aldım. Biraz rahatlamaya ihtiyacım vardı ve son günlerde…

Son çeyrek saattir hiçbir şey söylemiyor, konuşmalarıma odaklanmıyordu. ‘’Aşık mısın’’ dedim. Cevap verdi ; Kim bilir… Başkasına aşıktı belli. İnsanın…

Bu sayfalara ait değilim ben. Bu sayfaları dolduran, bu mürekkebi akıtan ben değilim. Yakışmıyorum ben bu sayfalara, başka biri oluyorum…

otoparka indiğimizde bir sigara yaktı. bıraktığını sanıyordum. halbuki onunla daha önce hiç konuşmamıştık. sadece denk geldikçe beni tanıdığını ima eden…

En son vapura bineli ne kadar oldu? Haftalar mı, aylar mı, yoksa yıllar mı oldu ben en son deniz meltemini…