Buluğ – Amad

Bu sayfalara ait değilim ben. Bu sayfaları dolduran, bu mürekkebi akıtan ben değilim. Yakışmıyorum ben bu sayfalara, başka biri oluyorum sayfamın hakkını vermek için.

Çikolatalı sütümü bırakıyorum, dizimi kapatıyorum. Sigarasını yakıyorum, birasını yudumluyorum. Sigarası beni öksürtürken, biradı midemi kaldırırken kalemini elime alıyorum.

Alışıyorum yavaşça sigaramın dumanına, biramın tadına sözcükler sırayla kalemimden dökülürken. Kelimelerin arasında kayboluyorum, kendimi kaybediyorum cümlelerin içinde. Sütü gözüme çocukça geliyor, dizisi basitleşiyor gözümde. Sigarama sarılıyorum, biramı yudumluyorum sayfamı karaladıkça.

Sayfası dolunca uyanıyorum, kendime geliyorum yavaşça. Sigarasını söndürüyorum, birasını çöpe atıyorum. Korkutuyor o, dönüştüğüm kişi beni. Çikolatalı sütümü elime alıyorum, dizimi açıyorum derinlere gömüyorum onu kalemi bir daha eline alması gerekene  kadar.

Please follow and like us:
Umut Çağın Bozacı

Umut Çağın Bozacı

Edebiyata karşı olan ilgim yeni başlamış sayılabilir aslında. Birkaç sene öncesine kadar edebiyat benim ilgimi pek çekmezdi; onun yerine bilim ile uğraşır, makaleler okurdum. Mevzular Derin’de yazmaya başlamam bir arkadaşımın teşviği ile oldu, o arkadaşım sayesinde bilimin yanında edebiyata da ilgi duyduğumu fark ettim. Bunlar dışında kendim hakkında ne söyleyebileceğimi bilmiyorum. Yaklaşık iki buçuk yıldır Mevzular Derin’de yazıyorum bu yüzden yazıma noktayı burada koyuyorum.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir