akıl kendini kurtarır
umuyorum. umduğumu unutuyorum. bu kış taşıdığım suçlar sessiz, yakılmış ağıtlar birer birer sönmüş. kömür harlanıyor yalnız soba dumanı benim gibi…
dan_kedi_şan_larva_dedi_yor
durduramadığım cümlelerim var benim ateşin başında başımı ağrıtan sonu başından belli akışkan sıvısıyla kişi doğursadığım. sadığım. sandığım. korkuyla tutkunun kavgasında…
yetermi?nizm
sabah uyandın dedin ki musmutlu bir gün olucak tamam dediler hiç tamam olur mu dışarda düt dütt trafik evin içinden…
tanrıların savaşı
yalnızlıkla damgalanmış bir sürü ovanın yüzeyinde eserken kuzulardı seni yatıştıran ve uysallaştıran kanatlı bir at üstünde melekler uçuştu azizim kaygılarımı…
zaten kimse kendinden bir tane daha istemez ki
tamam! ruhun bulaşsın ama öyle bi tezat ki! buluşur mu ruhlar tenler kavuşunca? bulaşır mı? yoksa bu da mı aldatmaca?…
anlatmak ve anlaşılmak
Hayat nefes aldığımız yıllarla mı ölçülür? Kalbimizin attığı günler midir yaşadığımız gün sayısı? Durup düşündüğümde ve çalıştığımda bir sebep bulmaya…
REMEDILESS MY LAST-SELF TO BEE (THAR HATH BEEN A POOR BOY IN THEE)
Bir ağlak kalemle köpürdü kanlarım kazanın dibine kim tabak batırır şimdi? Habisalarımı astım korkmayın damarlarımda melun bir hücre bulutu…
AT KILINDAN İNSANLAR
Öyle bir fırça ki vücudum çizer portremi Yatıp kalktıkça gençleşen yüzümde ağarır kılları Yapışkan birkaç öpücükte gizlidir darbeler Şimdi vurduğudur…