Kategori: Şiir

üşüyorum sarı bi ışık var yanında önümde ayrık duran taşların karşımdaki ağaç göğe ulaşmaya çalışırken yitirmiş yapraklarını bir başkasıysa yemişlerle…

beni anlamazsın ben satıraralarını cetvelle ölçtüm yıllardır hangi kahvecide fanzin daha iyi gider onu düşündüm yılan gibi dolaştım sokakların arasında,…

Yarıl yeryuvar tarih telef olmuş insan sürülerinin etlerini getirin hepsi çürümeden yığalım tepeleme. baş döndüren, şakaklarıma saplanan kokusundan düştü peltemin…

İnsan aynadaki yansımasıyla yalnızdır.                 Ayna kırılır, insan parçalanır. Karanlık çöker, gölge kaybolur. İnsan sadece kendiyle savaşır.   karanlık bir giz…

nihayet nihavend değil hiç -longa ya de “lounj” burası bir dere başı, sonu başından belli aç parantez, nerede okuduğunun önemi…

tw: deprem. devlet nerede? değil burada. belki iyi hissettirir: yas, isyan, dayanışma küçük kadrajlar, dar açılar, yakın çekimler uzak yaşam,…

mart ayı, kafamda bir mantra gibi bekçisi sarhoş ve eksik uykularımın sesin eriyen karlar henüz karışmamış akarsulara yankılanıyor şantiyelerde sevişen…

Ten kadar soğuk gecenin çığlığıyla dolacaksınız Vardır her avcının son parlak gözleri Ve doğumları şu iki insanın Adem’i bile aşmıştı…

onlar dilsiz, dilsiz sonsuza kadar yürekleri soğuk kara toprak kadar! hangi mezarda bulunur onlar gibileri? çiçek açmamış bahçelerin haseti kaplamış…

Bir adam düşünün O adam ki Cümlesi yüzümde tebessüm Sesi kulaklarıma ait bir ezgi Biraz neşeli, biraz hüzünlü.   Hayali…