Aşk, karşılıksız bir karmaşanın tanımı ise eğer; Kimsesiz meczupların yaratılış öyküsünü anlatır, Halatın boyunla kurduğu ilişkinin bir yansımasıdır! Bizler, aşkın…

acıçiğdem gölgemi döktüm suyun oldum yaz günüydü güz ayıydı solgundun hem şeffaftın gün göğüydü dolanayıydı ne dedinse doğruydu ne sustunsa…

o salisede bıraktı yelkovan, akrebi takibi  çığlıklarım duyuldu sessizliğin kuyusunda. yankılanırken duvarlara çarpa çarpa, ben yine benle kalmış seni beklerim…

Dışarda bir deli rüzgar Sanki gökyüzü yeryüzüyle kavgalı Savurup duruyor elde kalanları İçim derya deniz bir bayram sabahı Yine yalnızlığa…

Geçenlerde yine öfkeden kudurmuş inkisârlar bulaştı zihnime, Ilık bi’ kış gecesi senceleşirken kalabalık yalnızlığımla. Bakma ben bunları daha önce de…

bakmaya korkuyorum  soğuk yeşiline  ya tanımazsam beni diye  ya küsmüşse bana  yeşilindeki ben, bana  bir sene  bir sene-ler-  ne sesini…

bir şiirin başladığı yerde soluğu tünüyor saçlarıma buğulanmış yalnızlıkların bir mısra kanıyor avcumun ürkekliğinde bir güvercin, şapkamdan kendini atıyor yoruluyorum…