Kategori: Şiir

Göğe avaz avaz bağırmalarımızın Yorgun birer nara olarak dönüşüdür İnsan patikadır betonun bittiği yerde Uçurtmanın bittiği yerde gökyüzü Yere baktıkça…

Gençliğin yaz akşamlarından kalma bir rüzgar ürpertirse içini, Ortancalar maviye döner, örterler üstünü, annen gibi. Erkenden kalkıp anılar dikersin bahçesine…

Elbisemi giydim hazırım dansa Bir yanda dokunulmuş saatlerin soldurduğu yüksek duvarları Biçimsel bir şölenmiş gibi süslemeye çalışan yeşil sisle kaybederek…

Şeyhimin zikirli urlarına Radikalizedir, meleğin protestosu Rab gelir, çatlar sehpa. Üçler, beşler, yediler… Pir-i mevlana şah-ı Ginsberg. Babam ciğer alır…

sinir harbi her gün aynı terane.  sayısız organizmanın dahil olduğu telaşe. yaşamla tanışma bitip de yüz göz olma başladıkça hoşgörüsü…

Yeşil tarlalardan, taş yollardan geldim Elimde eski bir gaz lambası, Toza toprağa, Kısa bir ana bulanmışım Kara servilerle çevrili memleket…

taşa çarpmaya yöneldi söz duyulmadı varlık sözden değil ama nasılsa güzel sözlere itiyor çoktandır insanı insan deneneni iyi de ne…

Haklıydı şair belki de Sokaklar kimsenin değil, Şehirler de öyle Ama çehrelerimizden okunan ince hüzün bizim Yaşamanın sorumluluğu kadar, Bu…

Dünyanın sonu hakkında düşünmek eylemi. Başlı başına düşünmek bitkinleştirirken Dünyanın sonu isimli kaç kat çıktık! terk ettiğimiz, Odaları göz olarak…

yoğun derecede baskıyla bunaldım artık yetmiş beş derece sıcakta başıma şapka almadan çıksam bu kadar bunalmazdım çünkü o baskıyı oluşturan…