mi par d’udire ancora
duyduğum şüphelerin küçük bir kısmı kırmızı renkte. tehlike dolu bir bölüm. kor gibi yakıyorlar beni. içimde gezindikleri her dakika hissediyorum…
saat evinde yaşam I.
babaannemin evinde kaldığım geceleri hatırlıyorum. tahtaları çürümüş yatakta, üstümde toprak gibi ağır bir yorganla uzanışımı hatırlıyorum. bacaklarım -ve kollarım- duraksızdı…
Varoluşçu Resital
İtiraf etmek önemlidir, dedi psikiyatrist. Bir çığ topu gibi içinizde büyümez. Seansın içinde bir yerlerde usulca söylenmiş bu cümle aklına…
eski zaman kaçkınları
yatağın sol yanından yola çıkıyor metrobüs hayatın bazı demleri ruhumun derinliklerine işlemiş kurtulamıyorum afiş panolarından, otoban uğultusundan gül satan ablalar…
aramız iyi mi?
“ilaç kullanma, beni üzüyorsun. …ve biraz da eski saçımı özletiyorsun.” . sarı ışığın altında ya da günün on beşinde suratında…