yasaklılık üzere
karanlık bir yol eski akşamüzeri denizlerinde biraz mavilik uzun belki de daha uzak aydınlık günler ertesi şiir için…
Eylem olarak ölüm
“şiirbaz adam konuştu” yalınayak gökler geziyorum biz’ce yaşamayı hakim kılmak esastır! diyorum, yüzyıllık bir başkumandan edasıyla, aşka özgürlüğünü…
bir şiirin zamanı
kente bir yağmur yağardı, ıssız. eylüller damlardı sarı yapraklarla yalnızlığımıza ben seni yazardım, şehrim kalabalıklaşırdı ben seni yazardım, tarih düşmanımız…
şiirin ismi belli değil
sokakta bir kadın terkedilmiş kim bilir kaç kere altı çizilmiştir hiç keşfedilmemiş de olabilir hiç bilinmez şairi kim kadının adı…