Mevzular Derin
Öykü

Buluğ – Amad

Bu sayfalara ait değilim ben. Bu sayfaları dolduran, bu mürekkebi akıtan ben değilim. Yakışmıyorum ben bu sayfalara, başka biri oluyorum sayfamın hakkını vermek için.

Çikolatalı sütümü bırakıyorum, dizimi kapatıyorum. Sigarasını yakıyorum, birasını yudumluyorum. Sigarası beni öksürtürken, biradı midemi kaldırırken kalemini elime alıyorum.

Alışıyorum yavaşça sigaramın dumanına, biramın tadına sözcükler sırayla kalemimden dökülürken. Kelimelerin arasında kayboluyorum, kendimi kaybediyorum cümlelerin içinde. Sütü gözüme çocukça geliyor, dizisi basitleşiyor gözümde. Sigarama sarılıyorum, biramı yudumluyorum sayfamı karaladıkça.

Sayfası dolunca uyanıyorum, kendime geliyorum yavaşça. Sigarasını söndürüyorum, birasını çöpe atıyorum. Korkutuyor o, dönüştüğüm kişi beni. Çikolatalı sütümü elime alıyorum, dizimi açıyorum derinlere gömüyorum onu kalemi bir daha eline alması gerekene  kadar.

Related posts

son sabah ya da Magdalena’nın son çırpınışları

Sıla Mutaf
4 sene ago

Katil Kim

Özgü Bayraktepe
5 sene ago

Kesişim Kümesi

Konuk Yazarlar
7 sene ago
Exit mobile version