Son şarkı “Losing my Religion”ın sonuna yaklaştığında mavi ışık yanıp söner duruma geçti. Efekt, şarkının vazgeçmiş hissiyle birleşince ortam hemen buz kesti. Performansın bitmesine yakın Kumsal’ın karnının içinden tıpatıp patlayan şekerlerinkine benzer sesler duyulurken kafasının üzerinde yeşil feromonlar uçuşuyor, moleküller barın balkonundan uçarak regl döngüsüne giren alıcı konumdaki diğer dişilere doğru çekiliyordu. Koltuk altını kokladı, o kadar kötü değil, nasıl göründüğünü merak ediyordu şimdi, vücudundaki sarsıntıya daha fazla dayanamayınca gitarı yere bıraktı, yıkıcı his, hiç değişmeyen o tanıdık ürpertiyle belirdi ardından mesane ağrısı, çarpıntı, cinsel coşkunluk, kendini bir yerden atma hissi art arda döküldüler. Ertelemek sonrası unutmalar sebebiyle “BERABERİZ” isimli adet takvimi uygulamasına bakmadığı için pişmanlık duydu.
Sahneden inmeden önce. “Söyleyecek iki sözüm daha var,” dedi. Dikkatini yoğunlaştırmak amacıyla gözlerini aralıksız kırpıştırdı, önden arkaya doğru bakışlarını seyircilerin gözlerinde dolaştırırken bartender yanına geldi, ona suyla ağrı kesiciyi uzattı, “Dışarısı güvenli görünüyor, istediğinde çıkabilirsin,” dudağının kenarıyla sırıttı, “senin tip gelmiş, karşı kaldırımda oturuyor,” Kumsal teşekkür etti, yüzünü seyircilere dönerken “Zaman merhumu yıllardır kafamı karıştırıyor, ergenliğimden beri zamanı yönetemiyorum, şimdi hatırlamama haliyle bir parça rahat ettim,” dedi. Kafasının üzerinde gökyüzü mavisi feromonlar uçuşan küt saçlı kadına gözlerini dikti, “Unutkanlık tedavisine başladınız mı, sigorta karşılıyormuş,”
Kadın, “bilinçli olarak tedavi olmuyorum ben,” dedi, “unuttukça kendimi buldum desem, ev battı, kocam çocuklar ve evle öyle meşgul ki benimle sadece hızlı seks yapmaya vakit buluyor, oyun hamuru penisi sertleşti, büyüdü mü acaba yani nasıl mümkün böylesi, kanepeden kalktı, allahım! İnanabiliyor musunuz koca göbeği koşturmaktan sporcu karnına döndü,”
Kumsal, zevk içinde gülerek kendini yere attı, olduğu yerden, “çok doğru, derhal şu aptal tedaviyi durdurun!” diye bağırdı. “Unutkanlık salgının ana sebebi zamanımızın kasıtlı olarak çalınması, artık beynimiz devreye girdi ve türümüz yok olmasın istedi, dikkat kaybı ve unutkanlık bize yardımcı olur, uzun yaşam, sağlıklı beden üzerinden sürekli norm yaratan tıp işin bu kısmıyla ilgilenmiyor. Annem son aylarda torunlarının peşinde dolaşmayı bıraktı, kadın regl olmaya başladı ve Marc Zuckerberg’e a aşık oldu, düşünsenize onun resimleriyle konuşuyor hemen alzimer teşhisi aldı, ‘ah bu çocuk diyor, bana öyle aşık ki, beni bırak çok yaşlıyım dememe rağmen senden başkasını düşünemiyorum’ diyor
“tüm bu saçmalığa rağmen annem çok mutlu.”
İzleyicilerden birisi haykırdı, “hey güzelim, baksana,” derken ayağa kalktı, “boş yapıyorsun, kafamız sikildi ya! Bir şarkı daha çal,”
Kumsal kollarını kavuşturdu, “söyleyeceklerim bitmedi moruk, bu sadece konser değil, müzikli performans,”eliyle garsonları göstererek dostum biriniz şuna anlatsın derken adam elini kolunu sallayarak sahneye doğru yöneldi.
“Şarkını söyle işte sürtük, amma duyarcısın ya, boş yapıyorsun,”
Kumsal’ın gözlerine Egzorsist’te ki Linda Blair’in rahibi tokatlamadan önceki bakışı yerleşti, kafası sabit şekilde yarısı bira dolu, kulplu bardağa uzandı, öylece adamın kafasına fırlattı, sol kolu, yanında sarkık halde sallanıyordu gel gelelim seyircilerden biri adamın kafasını patlatmadan önce bardağı havada yakalamayı başardı. Kumsal yüzünü buruşturarak kendine bakıyordu, regl dönemi hep sinirliydi yine de kimsenin kafasına eşya fırlatmamıştı daha önce, hem de 500 ml dev bira bardağı, saçını karıştırarak izleyenlere döndü, “bardağı adama fırlatmayı aklımın ucundan geçirmedim, titreyen kolunu havaya kaldırdı, benden habersiz yaptı, tanışın onunla, işe karşınızda premenstrüel sendrom, size sesleniyorum tıpçılar doğru düzgün bir ilaç bulamadığınız için adet öncesi gerginlik nedeniyle istemeden katil olacaktım nerdeyse, suçlu sizsiniz,”
İçerde kalanlar, “devam et,” diye bağırdılar,
“Ne diyordum, şu patavatsız kafamı karıştırdı,”
Unutkanlık anısı anlatmak isteyen birisi daha söz aldı, “kendini, saf kitlelerin belirlediği güzellik standardına sokmak uğruna ömrümün yarısı aynaya baktım, oraya buraya yetişip kapasitesizleri memnun ederken kakamı ertelemekten sonunda kronik kabız oldum,” kaka, seyirciyi güldürdü. “Ancak bir sorun var hanımlar, öfke yan etkisi korkunç değil mi, beni korkutuyor, geçen gün minibüsçü “sağol teyze,” dedi, para üstünü uzatırken, reglimden bir kaç gün önce olmalı yanlış hatırlamıyorsam, göğsüm yandı, ağzı ateş dolu bebek ejderha vajinamdan göğsüme doğru fırlamaya çalışıyor da çıkamıyor sanırsın, adamın üstüne atladım, ne teyzesi lan diye, çok utandım, az kalsın kaza yapıyorduk, beni minibüsten attılar.”
Kumsal, “kaka” dedi, “kaka,” çocukların en çok güldükleri ve yarım osuruklar sebebiyle en çok endişelendikleri konulardan biriymiş, nerede okumuştum tabi ki hatırlamıyorum, kesinlikle instagram değil, bir kitap olmalı. Endişenin kelime kökü parçalayıp yemekten gelirmiş,” İzleyicilerden birisi ayağa kalktı, “neredeyse ömrüm boyunca geleceğe kaygılanmaktan, geçmişe yakınmaktan orgazm olamadım,” dedi, “bazen, çok uzun sürmesinden utanıp karşımdaki kendini kötü hissetmesin diye orgazm taklidi yaptım ve kimseciklerin umurunda olmadı öylece dönüp uyudular, yalan dolan cidden, şimdi regl olduğumda bile tam seks yapabiliyorum, unutkanlıktan beri zihnim açıldı yani içimden pratik zeka fışkırdı sanki hep flört eder ruh halindeyim ama sanki çoğunlukla kendimle yakınlaşıyorum,”
2
Kumsal, önceden hazırladığı kamuflaj görevi gören belediye işçisi kıyafetini giyip kendini sokağa attı. Sapalntılı takipçisinin ilgisini dağıtmak amacıyla çeşitli kostümler tasarlamıştı. Onu almaya gelen eşi, “seni beklerken yüz tane sigara içtim moruk,” dedi, “şu leş mekandan çıkan pislik üzerime bira devirdi, böyle giderse senden önce ben ölürüm. İğrenç kokuyorsun ya bu arada, tepende yine yaratıklar uçuşmaya başlamış, regl mi oluyorsun?”
Kumsal, kafasını salladı.
“Ha,” dedi adam, “şimdi sıçtık işte.”
Kumsal burnunu buruşturarak “bırak yakamı o zaman, iş yerinde seni zorbalamasınlar diye boşanmıyorsun benden yılışık,”
“Ya” dedi adam, “sen sahnede iki saat çalıp oyalanacaksın diye biz ölelim mi? Her gece aynı boku konuşmaktan bıktım, ne olur ki bıraksan, biyologsun sen müzisyenliği instagramda yapabilirsin, hem kaç yaşına geldin hala mahalle barlarında sürünüyorsun, stand-up palavrasıyla milletti kendine sarıyorsun müzik, sanat falan hikaye. Yıllardır parlayamıyorsun işte, hiç hoş değil ya!”
Kumsal, Kaldırıma oturdu. “Sen çok kapasitesizsin, içerdeki orgazm olamayan kadının söylediği tiplerden,” diye bağırdı. “Bir boktan anladığın yok sohbet ederken, seks yaparken ciddiyetsizsin, iğrençsin!” saçlarını karıştırıp, elindeki şalın altına saklandı, “birine aşık oldum zaten, başımda ki belalar yetmiyor ya, aşık oldum. Anlamıyor musun, dünya görüşüm esnedi, sorgulamıyor beni, gözüme baktığında içim ürperiyor,”
Eşi, “kes sesini,” dedi, “bela mısın sen başıma ya! Ben senin uşağın mıyım abi! Yara bandın mıyım yaratık orospu! Tek başına kalacaksın, kimse sana katlanamaz, delirerek sokaklarda ölürsün kesin.”
Kumsal’ın mesanesine bükücü o ağrı saplandı, en büyük korkusu delirmek, kiloduna sıcak kan süzülürken gözlerini yuvalarında birkaç kez döndürdü, “bak, bu yüzden sinirliydim işte, kan dökülmeye başladı,” tam o an, etraftaki ateş gözlü kediler koşturmaya başladı, dolunay parlıyor, rahatsız edici pis rüzgar, karşısında kirpikleri olmayan sapığı gördü, eşi ortada yok, Kumsal’ın beynindeki elektrikler kesildi, dikkati tamamen koptu, dikkat fonksiyonludur, uyanıklık, yönlenme ve seçme. Üç fonksiyon da işlevsiz artık. Öylece bakıyor saplantılı sapığa, onun gözleri bebek sümüğü renginde, iğrençlik boyutu kusturucu seviyede. Diş dolgusu ve içki kokuyor, içindeki bulantı Kumsal’ı başkalaştırıyor, yavaşça çantasını açarken oldukça sakin, sakarlığı görünmez oldu, ses tonu ciddi, alay etmiyor kendisiyle, bildiğimiz dünyanın dışında, adam sallanıyor, istihbaratçı fanından aldığı oyuncak görünümlü susturuculu tabancadan çıkan ses, klasik tabancaya kıyasla sessiz. Mermi namludan hızla çıktı ve adam yere yığılıp dakikalar içinde can verdi. Adamın yüzü eşi ve saplantılı sapık arasında değişip duruyor. Kafasında uçuşan feromonlar katılaşıyor, bağımsız bilinçli bir varlığa dönüştü resmen omurgasından boynuna doğru yaslanıyor, dimdik tutuyor onu, ergenliği anımsatan kamburu söktü aldı, bu şey ışıl ışıl parlıyor. Şöyle bir oturup rahatlasa izin vermiyor, koşması adına baskılıyor. İçinde hareketlilik var, zihnindekilerle dışarda olan biten bu kadar yakın olmamıştı daha önce. Bedeni tamamen rahatlamış olsa bile üzgündü. Kimseyi öldürmek istemiyordu. Minik tabanca korunmak içindi, sapık onun bacağını canlı canlı kesmeye kalkışırsa diye. Bu tarz mesajlar atmıştı geçen hafta. Görevli memur, İnstagramını kapat, paylaşım yapma ve onu çok ciddiye alma demişti
Kumsal, kan içinde ormancığa giriyor, kafasının arkasındaki uzvu onu sığla ağacının altına sürüklüyor ağacın gövdesinden özütü içine çekiyor ve koşuyorlar yanılmıyorsam saatte yüz km hızla koşuyorlar.
Karşılarına dev bahçe çıkıyor, etrafı servilerle çevrili, mezarlık tarzı, demir kapı açılıyor, girişte regl uygulaması ‘BERABERİZ’ amblemi yanıyor, her yerde kızılcık çalıları var, seksen yaşında olduğunu söyleyen otuzlarında görünen birisi geliyor, elinde sözleşme. Bahçenin kapısından sürüklenerek giren başka kadınlar var, ortak noktaları düzenli ve yeterli kanamak olan kadınlar, doku ve kan akışı düzenli olanlar şirket tarafından çoktan işaretlenmiş. Ekran açılıyor, çöllerde, New York’ta, Altamura’da, Alpler’de kadınlar görünüyor, kontrollerini kaybetmişler. Ormanın derinliklerindekontur bass ve davullardan oluşan agresif ordu kabarıyor, Ekrandaki kadınların etrafında kimyasallar uçuşuyor, bazıları birilerini bıçaklıyor, çocuğu sırtında çölde koşan kadın, Putin’in arabasının lastiklerini kesen diğeri, tişörtünün üzerinde, “kadın dediğin alttan almaz,” yazıyor süpürgenin üzerinde uçan cadı figürünün altında, yaşlı adamı yastıkla boğan başkası, köpekleriyle tapınak dağında uluyan uzun kadın.
Patron, “sana seçenek sunuyoruz, Kumsal,” diye fısıldıyor, “kocanı öldürdün, istemeden hatta Premenstural sendrom etkisinde yaptığın kanıtlansa dahi hapse gireceksin.”
“Kocamı değil hanımefendi, sapığı öldürdüm,“
Patron, ellerini cebine sokuyor, “sanrı gördün ölen kocandı,” Kumsal, yere çöktü, kocasının ve sapığın yüzü gözünün önünde değişip duruyor.
“Şirketimize katılırsan zamanla yarışmadan, iç saatinle uyumlu yuvamızda yaşayabilirsin, karşılığında adet kanından elde edilen kök hücreler tıpta yapılan devrime katkı sağlayacak, senin salgın çöp olmayacak, önce kan bankamıza ardından da bebeklerin hayatını kurtarmak amacıyla örgüte ulaşacak.”
“Kocamı siz öldürttünüz belli ki beni buraya sokmak için tuzak kurdunuz, ya diğer kadınlar, hepimiz aynı anda mı feromon etkisi altında zihin kontrolümüzü kaybettik, neyiz biz hocam, aynı anda dünyanın farklı bölgelerinde eş zamanlı gelişen organizmalar mıyız?”
“İnsanlık tarihi, günah keçisi arayarak heba oldu, kulaklarını iyice aç, şarkılarını besteleyip kendini burada yeniden yapılandırabilirsin.”
Kumsal, “anlamıyorum,” diye bağırdı.
Patron Kumsal’a yaklaşarak “Salgıladığınız kimyasallar etkileşime geçti,,” dedi, “feromon salgılaması bazılarınız da evrimsel süreçte körelmedi, sen de onlardan birisin, kadınlara özgü biyopatolojik davranışlar eş zamanlı olarak gerçekleşti, bedenin baskıya karşı verdiği dönüşüm, şirketimizin uygulama ekibi siz verimli kanları takip ediyordu, tepkimenin yakında gerçekleşeceğini bildiğimizden bugüne hazırlıklıydık sadece krizi faydaya çevirmek için kapıyı gösteriyoruz, gerisi size kalmış.”
Ekranlarda kalacakları yer beliriyor, göz alıcı çok boyutlu çekici bir mekan, regl öncesi sendromun çaresi bulunmuş daha fazla acı yok, katılımcıların kanlarından elde ettikleri kök hücreyle yaşlanmayı geciktiriyorlar. Uyumlu katılımcı olursa tüm kaynaklara ulaşacağı söylendi. Kumsal, omuzlarını silkiyor, “Tam da aşık olmuştum,” diyor.
Kadın, “Aşk önemli,” diyor.”
“Katil olmakla nasıl başa çıkacağım, aslında katil değilim öyle mi? İstemeden oldu.”
“Bizim sınırlarımız dahilinde evet öyle katil değilsin, dışarısı için geçerli değil”
Kumsal, “tamam, tamam, anladım” derken kendinden emin, kafasını sallıyor, ağaçlı yoldan sola dönüyor, görevli kumandaya basıyor, ikinci kapı yavaşça açılıyor, Kumsal ormana bakıyor, koşup gidebilir aslında bunun yerine içeri giriyor arkasından gelenlerin seslerini duysa da dönüp bakmıyor, kapı kapanana kadar bahçede bekliyorlar. Oldukları yerde dikiliyorlar sonunda üçerli eş olmaları söyleniyor bu şekilde ilerleyerek cam toplanma alanına giriyorlar. Rüzgarın sesi sonunda kesildi, içerdekiler öylece bir sonraki aşamanın gelmesini bekliyorlar.
Firuze Güzelmeriç