kağıthane’de bir sokakta bir yazı gördüm
hayatımda hiç kağıthanede bulunmadım*
yazıyordu
önce bunun sonundaki işaretten dolayı
sel yayınlarının reklamı olabileceğini düşündüm
sonra
gerçekten olmak istediği yerde sadece ismen olan
bir insan mıydı bunu yapan diye geçirdim içimden
bazen bir şehirde yaşamak, o şehrin her kısmında yaşandığında
eşit sayılmıyor
ilçe bazına da indirgenebilir bir şeydir belki de bu
sonrasında kendi gelecek hayallerimden
istanbul’da bir evde
fransız romanının gelişim evrelerinden birinde anlatılan o
basık 1+1 veya 0+1 evlerde
altlarındaki evler büyük ama bu tip evler
müteahhitlerin o dönemki gelişen sanat akımlarının öncülerine
duyduğu saygı ve onları anlamasından kaynaklı yapılmış bence
göbekli, dairesinde kadınları çekip onları çizmekten zevk alan
birkaç kişi bu sanatçılar
seri devrimler esnasında
her devrin muhalifi olan biri değilse
gerçi kaçmak için çok da mantıklı değil ama
şüphe çekmeyecektir oralar sanat insanları için tasarlandığından
aynı tip bir ev
yerler, geçmişte değişik yüzdelerde alkol ihtiva etmiş
envai çeşit marka ve türde içki şişesi dolu
oda sık sık havalandırıldığından içilen sigara teneffüs edilmez
sinmez de, her zaman açıktır oda
zaten bazı sarhoş ve sefil yaşayanların
en büyük hassasiyetlerinden biridir
odanın hava alması
sanki gelen kişiler onlardan farklı seviyelerde
ve onlara yaranmaya çalışıyorlar
halbuki böyle bir çabaları olmadığını biliyorum
ve henüz bunu anlamlandıramamışlıktayım
kağıthane’de bir evde bir gece
kaldım ve yaşadıklarım
orası bir akp belediyesiymiş gibi hatırlatmıyor bana
daha çok milli irade sandığa chp olarak yansımış
oylarla sistemden oynanmış gibi.