Kirli işler yapmalıyız. Ellerimiz kana bulanmalı, her köşedeki çığlık bizim eserimiz olsun, altındaki tizlik bizi söylesin istiyorum.
Birileri bağırarak anlatsın derdini. Kimse konuşmayı seçmesin, hep şiddet olsun.
Her sokakta cesetler olsun, çiçek kokularını kapatsın kokuları. Birbirimizin yüzüne bakınca midemiz bulansın, nefret kusalım sıfatlarımıza.
Temiz bir tek bile insan kalmasın. Herkesin yarasına tuz bassın herkes.
Kandan beslenip kinden yürüsünler. Yollarımız sınıfsal olsun. O mahallenin yolları o çöplükten beslenenlerin olsun.
Dürüstlük beş para etmesin, herkes çıkar kollasın istiyorum. Kimse iyilik için çalışmasın herkes dolandırıcı olsun.
Yalana doyup, riyakara tamah etsinler. Dinleri dillerinde olsun, vicdanları bomboş…
Herkes ama herkes kuyu kazıp komşusunu atsın bataklığa.
Ters baksınlar, eğri dursunlar, kitapları ısınmak için yaksınlar.
Okumayı unutup harften küfürler üretsinler sadece. Medeniyet uzak olsun, hatta o da parayla.
Dünyanın sonu gelmeden müthiş bir kıyamet yaşansın istiyorum.
Çok zor şeyler istiyorum ama insanoğlu kolaydan kaçıyor hızla. Zor olana daha yakın.
Gözlerimi kapattım açtım… Hepsi yaşanıyor bunların, hepsi gerçek.
Bu kadar çirkin gerçek arasında tek ışığım sensin.
Sen kendimi inandırdığım yalanlardan sonra yaşadığım boşluktan sonra gelen en saf gerçeksin.
Senin gerçekliğinin saf temizliği bu kirleri temizleyecek ve ben bunun huzuruyla kollarında öleceğim.
Aşk, kirlenmeyen tek gerçek olarak kalsın istiyorum.