bir tehlike yaklaşmadan önce onu sezmek evrimin koca bir aptallığı
tüylerim diken diken
çenemi sıkmaktan sağır olmuşum kendime
konuş diyorum çocuk bir şeyler söyle
yeterince uyuşturdun kendini konuş artık
gözlerin deli bakıyor demişlerdi bir seferinde hatırlıyorum
bundan gurur duyduğumu da
en azından kendimi anlatabilmiştim diyorum
şu kıyısından köşesinden yakalamaya çalıştığın hayatı ne kadar seviyorsun sen çocuk
bir türlü vazgeçemedin
bir türlü cesaret edemedin konuşmaya
bir tehlike yaklaşıyor
boğazım düğüm düğüm
benim duyulacak bir sesim yok
kelimelerimi boş şişelerin dibine gizledim
kurtar bizi artık çocuk cam kesiği çok can yakıyor
tehlike tam da derin bir nefes aldığında başlıyor
bir şeyler anlat artık çocuk bu hayat ellerimden kayıp gidiyor
– sidal atar