Mevzular Derin
Şiir

AT KILINDAN İNSANLAR

Yatıp kalktıkça gençleşen yüzümde ağarır kılları

Yapışkan birkaç öpücükte gizlidir darbeler

Şimdi vurduğudur ilham dediğin geçmişin. 

 

Kültürün kurduğu başka bir ipliğiz

Ya boynuma dolanırsa

Ya da düğüm düğüm tesbih çekerim şehirleri 

Yolları keserim üstüne 14 milyon insanla 

Aşağı yukarı kaydırırız bilinci çocuklardan. 

 

Biliyorum ses tellerimin sabaha vurduğu hakikat

Rüyaları erteletecek insanlara 

Geç kalmayacağım ben dilimden dökülen mürekkeple

Seviyorum yok olmamaya dair faslımı 

Balkonlarından sallandırdığım üst vücudumu 

Uğradığım dairelerle sonsuzluğun son halkası olmayı. 

 

Ağızda patlayan sevgilerle yara aldı dilim

Nefreti üfleyerek savurdum sonrasında 

Selamlarımı o yönde kestim doğrultuma

Yaşam sırtıma binlerce insanla batırılmışça

Yüzüstü bırakılırdım resmin canlanması için.

 

Gergin ciğerlerimin sığmadığı rüyalarla kusunca

Gözlerim unuttuğum her yöne şaşıyor

Doğum günümde neyi söndürmediysem

O yanıyor ayaklarımın altında 

Taşıyor yattığı yerden çukurdan mermer adımlar. 

 

Related posts

Kendim Kaybı

Elif Karabaş
4 sene ago

Terzi

Konuk Yazarlar
4 sene ago

Mavi Kuş Apartmanı

Konuk Yazarlar
9 sene ago
Exit mobile version