Şaire Ağıt

Haklıydı şair belki de

Sokaklar kimsenin değil,

Şehirler de öyle

Ama çehrelerimizden okunan

ince hüzün bizim

Yaşamanın sorumluluğu kadar,

Bu çelişkilerin hepsi bizim.

Parmaklarımızın arasından kayıp giden

Hiç bize ait olamasalar dahi

Anılarımız sahipsiz

Ve hala ödüyoruz geçmişin bedelini.

Adı, hatıralarımızda birkaç harf

Siması gözlerimizin önünde

Kalplerimize kazınmıştır veda edişleri,

İşte, o insanlar bizim

Hiç bize ait olamasalar dahi

Anılarımız sahipsiz

Ve hala ödüyoruz geçmişin bedelini.

 

Yeterince cesur sayılmayız.

Korkunun hakimiyetinde bedenimiz.

Haklıydı şair belki de;

Sokaklar kimsenin değil,

Şehirler de öyle.

Please follow and like us:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir