Kendine suikast

Kurmacalar sızıp durur
Beynimin her hücresinden
Sıza sıza paketler
Beyin yüzeyinden
Ve bir o kadar derinden

Kokusu etrafa yayılmaya başlarsa
Sızıntının
Beynimi hemen
Ceketimin iç cebine
Atarım

Bön bön bakar
Islık çalarak
Yürürüm

Böylece insanların diğer duygularını meşgul ederek burunlarının işlevsizliği için oynarım en güzelinden kendi yazdığım ama kendime yakıştıramadığım senaryoları

Kimsenin olmadığı
Bir ara sokağa
Girip
“Şşt” derim beynime “şşt”
Kurma kokma ve donma
Bu üç olumsuz formda emir ve bir tüfek
Bam!
Dudağımdaki beynimin parçalarını dilimle alıp yutmaya çalışırım
Geçişsiz sokaklarda ben de vurulurum
Bam!
Beynimin sağlam kalan tek hücresi bile
Bana intikamcı ve suikastçidir.

Please follow and like us:
Evren-de

Evren-de

Yarının ötesinde cebelleşirken dünün içinde yatmak yasak bir şakadır. Yaşantımı çoğu zaman bu cümle etrafında şekillendirmeye çalıştım. Mevzular Derin, bir akarsu için yatağı neyse benim de yazın yaşantım için o oldu. Burada yazmaktan hep keyif aldım. Umarım siz de beni burada görmekten aynı keyfi alırsınız.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir