Deneme

-Bir

 

Sessizliği çoğaltan içten yanmalı sus payı

Virgülde yarım, noktada tam ses sessiz

Dudakta işaret parmağı, duvara sıfır

Çivide sallanır, düşerken her şey hava bile

-Isınmıyorsa eğer-

 

Ki ben oldum olası düşmek olasıdır

Mikrofon arızalıdır, ses titrer telde

Ses hep titrer, duyulur frekansta ağlak

Cızırdar radyo kanalında ah o şarkı

-Biliyormuş gibi yaptığımız-

 

Bir tablodur duvarda kim asmış bilinmez

Kendimi bildim bileli kendimde değilim

Çocukluk evi kiraysa daha çok hüzünlendiriyor

İnsan ayağı takılsa da hala düşürmeyeyim diye

-Düşse de kendi-

 

-Ki

 

Gün geceliklerini giyince evler jeneratör

Gibi devreye girer görünür evin içi

Bir el hemen perdeye davranır

Örtercesine dedikodu yapan ağızları

-Parmaklar, parmaklık-

 

Herkesin tekerleyerek sayabileceği

Birden üçe kadar kulakta kemik

Sesleriniz kulaklarınızdan yankılanıyor

Sesleriniz suyumu dalgalandırıyor

-Denge-

 

Doğa taş kesilmiş insanlar gelince

Ağlayarak gelmiş ayakta sallanmışlar

Gürültüyü daha gür bir ses bastırır

Ninni yok artık ve tek çalgı üflemeli

-Üf, karahindiba-

 

Please follow and like us:
İsa Özdemir

İsa Özdemir

İsa ben. Atım yok ve silahsızım ama bu gölgemden daha hızlı olamayacağım anlamına gelmez. Yazarım, yazdıklarımdan çok silerim. Yaşayamadıklarım kadar yaşadığım gibi. Ses olmak kendime ve kendimden olmayana. Defterin arasında kurutulan yaprağın ele alınınca dağılmasını anlatamayacak olsam da söyleyeceklerim var söyleyip susacağım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir