Ben de Kendimce Şık Giyinirim

Elbisemi giydim hazırım dansa

Bir yanda dokunulmuş saatlerin soldurduğu yüksek duvarları
Biçimsel bir şölenmiş gibi süslemeye çalışan yeşil sisle kaybederek tutunmayı amaçlayan gri çelimsiz gözler
Erdemli bir tercih olarak sunuyorlar çaresizliği
Günü esrar ve özyıkımla örttüklerinde

-Oysaki henüz bulunmamıştır kaybetmenin metafiziği
Kimse denk gelmemiştir ona çağın mahzenlerinde –

Öte yanda betonların arasına sıkışmış gökyüzü
Betonların arasına sıkışmış mekanik suratlar
Tutkusuz koruyorlar sertliklerini
ve evrilecekler çeliğe zaman içinde
Yitirerek hesaplanamaz’ın şaşalı heyecanını
Yataklarında, sokaklarında ve yalnızlıklarında

-Oysaki sadece bir yanılgıdır yaşam
Anlaşılır gözler sıkıca kapandığında –

VE ELBİSEMİ GİYDİM HAZIRIM DANSA

Ortasında alkolün ve Vodelax’ın
Ortasında düşün ve gerçeğin
Ortasında Doğu’nun ve Batı’nın
Ritmik adımlarla izliyorum her şeyi
Sıyrılarak derimden sıyrılır gibi ince çalımlarla
Çürüyen yanlarından saklanıyorum bütün tarafların
Hiç öpülmemiş yanlarımla koruyorum gücümü
Bir sonraki gün bir sonraki nefes bir sonraki aşk için
Daha rahat durabilmek için ayakta

-Oysaki ait değilim hiçbir yere
Sessiz odaların ışıksız köşelerinden başka –

Müzik başlamadı . Ortalık sakin
Ama elbisemi giydim
İşte elbisemi giydim

Please follow and like us:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir